Kadra 6 Dywizjonu Taborów – oddział taborów Wojska Polskiego.
Historia Oddziału 6 dywizjon taborów został sformowany w 1921 roku we Lwowie. Dowódca dywizjonu pełnił jednocześnie funkcję szefa taborów Okręgu Korpusu Nr VI.
W 1923 roku w dywizjonie pełniło służbę 24 oficerów zawodowych taborów. Kolejnych czterech oficerów było oficerami nadetatowymi, w tym pułkownik Filip Siarkiewicz. Ponadto jeden oficer – lekarz weterynarii i dwóch oficerów zawodowych administracji – działu gospodarczego (oficer kasowy i oficer prowiantowy). Przydział do dywizjonu posiadało wówczas 38 oficerów rezerwy, z których jeden został zatrzymany w służbie czynnej.
1 października 1925, w „związku z reorganizacją wojsk taborowych”, dywizjon został przeformowany w „6. Szwadron Taborów”. Jednocześnie zostało utworzone Szefostwo Taborów Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI. W lipcu 1926, „w związku z redukcją stanów liczebnych formacji taborowych (rozkaz MSWojsk. Oddz. I Szt. Gen. L. 2579/org. i rozporządzenie wykonawcze Dep. II L. 1600/tab. tjn.)” szwadron został skadrowany.