Uchodźcy polscy na Litwie – kilkadziesiąt tysięcy obywateli polskich, którzy w czasie II wojny światowej stali się uchodźcami na Litwie. Szacuje się, że w latach 1939–1940 na Litwie znalazło się ok. 13 tys. internowanych żołnierzy Wojska Polskiego oraz ok. 25 tys. uchodźców cywilnych, spośród których znaczna część była narodowości żydowskiej.
Przed II wojną światową granica polsko-litewska biegła na odcinku długości 521 kmPolska w cyfrach, [w:] E. Romer Atlas Polski współczesnej, 1928.Terytorium II Rzeczypospolitej. i w takim kształcie istniała do 28 września 1939 rokuPo agresji Niemiec i ZSRR we wrześniu 1939 wojska obu państw w całości zajęły terytorium II RP, w wyniku czego 28 września 1939 władze niemieckie i radzieckie podpisały pakt o granicach i przyjaźni, który wyznaczał linię demarkacyjną niemiecko-sowiecką na okupowanym terytorium Polski.. Pierwsi internowani żołnierze przekroczyli polsko-litewską granicę (określaną przez stronę litewską „linią demarkacyjną” od czasu utworzenia Republiki Litwy Środkowej i wyborów w 1922 roku do lokalnego sejmu, który zadecydował o przyłączeniu tych terenów do Polski) 18 września 1939 i spotkali się raczej z dobrym przyjęciem ze strony Litwinów. Migracja Polaków zwiększyła się po tym, jak Związek Sowiecki przekazał Litwie Wileńszczyznę 28 października 1939.