W dniu 25 września 1931 roku razem z kapitanem Mieczysławem Sanakiem, jako delegacja 14 pułku piechoty, złożyli na Wawelu w Krakowie wieniec laurowy na grobie króla Władysława Łokietka. W dniach od 16 sierpnia do 20 listopada 1933 r. przebywał na trzymiesięcznym kursie unifikacyjno-doskonalącym w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, a w roku 1934 ukończył kurs na dowódców batalionówWedług innych źródeł (życiorys znajdujący się w Centralnym Archiwum Wojskowym) był to kurs broni specjalnej dla oficerów sztabowych w Rembertowie..
W roku 1930 na liście starszeństwa kapitanów piechoty zajmował 640. lokatę łączną (była to jednocześnie 154. lokata w swoim starszeństwie), w 1932 roku – 113. lokatę w starszeństwie, a na dzień 1 lipca 1933 roku – 109. lokatę w swoim starszeństwie (445. lokatę łączną wśród kapitanów piechoty).
Zarządzeniem Ministra Spraw Wojskowych opublikowanym w dniu 26 stycznia 1934 roku nastąpiło sprostowanie nazwiska i imienia tego oficera – z „Zawisza Emil”, na „Sulima – Zawisza Emil Jerzy”.