Emil Zawisza przebywał na urlopie przesiedleniowym, którego udzielił mu dowódca pułku „Wołożyn” (dowództwo kompanii „Raków” objął wówczas w zastępstwie chorąży Feliks Nadolski)Informacje podane na podstawie rozkazu dziennego batalionu „Iwieniec” Nr 37/35 z dnia 31 maja 1935 roku.. W kwietniu 1936 roku został zaszeregowany, jako dowódca 4 kompanii granicznej, w grupie XA uposażenia i dodatków. W październiku 1936 roku został przesunięty na stanowisko dowódcy 2 kompanii granicznej „Rubieżewicze”Kompania ta ochraniała odcinek granicy polsko-radzieckiej o długości 14,785 km, położony na terenie gminy Stołpce.. Na dzień 5 czerwca 1935 roku zajmował 379. lokatę na liście starszeństwa kapitanów korpusu piechoty (była to 91. lokata w swoim starszeństwie). Na stopień majora awansowany został ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 roku i 13. lokatą w korpusie piechoty, co ogłoszone zostało w Tajnym Dzienniku Personalnym M.S.Wojsk. Nr 2 z 19 marca 1937 rokuAwans ten został podany również do wiadomości w rozkazie Dowództwa KOP Nr 15 z dnia 19 marca 1937 roku.. Z dniem 1 maja 1937 roku mjr Zawisza odszedł ze stanowiska dowódcy kompanii granicznej KOP „Rubieżewicze” do nowego miejsca przydziału, co ogłoszono w rozkazie dziennym batalionu „Iwieniec” z dnia 11 maja 1937 roku.