Wije te występują w Ameryce Północnej, Chile i Japonii. Na północ sięgają południowej Alaski. Preferują rejony o chłodniejszym klimacie, jaskinie i wyższe położenia górskie. Spotykane są w ściółce i martwym drewnie. W niższych położeniach osobniki młodociane notowane były latem i jesienią, natomiast dorosłe zimą. Aktywne są również wśród śniegu i na zamarzniętych kłodach. Kopulację obserwowano na wysokości 1160 m n.p.m. w maju, na butwiejącym drewnie wśród licznych płatów śniegu. Badania zawartości jelita przedniego jednego z gatunków wskazują, że odżywiają się one cewkami martwych drzew iglastych i przerastającymi je strzępkami grzybów.
Takson ten wprowadzony został w 1896 przez Oratora Fullera Cooka. Conotylidae wraz z Adritylidae należą do nadrodziny Conotyloidea. Obejmują 65 gatunków, zgrupowanych w 16 rodzajach i 4 podrodzinach:
Austrotylinae Shear, 1976 Conotylinae Cook, 1896 Lophominae Loomis et Schmitt Macromastinae Loomis et Schmitt
Przypisy
Kategoria:Conotylidae