Historia Niemieckiego Centrum PEN Republika Weimarska W 1924 roku niemieccy pisarze założyli w obrębie Międzynarodowego PEN niemiecki oddział pod kierownictwem . Początkowo było to społeczne i socjalne stowarzyszenie tradycyjnych i konserwatywnych autorów. Mimo iż grupa ta w czasie I wojny światowej aktywnie wspierała niemiecki szowinizm i patriotyzm, to Międzynarodowy PEN Club i jego założyciel John Galsworthy byli gotowi pominąć ten fakt, by rozszerzyć swoją niepolityczną, społeczną aktywność na Niemcy. W 1926 roku niemiecki PEN urządził międzynarodowy kongres w Berlinie, który był pierwszą międzynarodową konferencją w Niemczech po pierwszej wojnie światowej. Dlatego Ministerstwo Spraw Zagranicznych wykorzystało niemiecki PEN jako przedłużenie ręki niemieckiej polityki zewnętrznej, ponieważ samo po Traktacie wersalskim nie miało żadnych większych i bezpośrednich wpływów.
Ludwiga Fuldę zastąpił jesienią 1927 roku Theodor Däubler. Jednak wskutek ciężkiej choroby otrzymał on w 1931 roku wsparcie w osobie jako równouprawnionego dyrektora. W 1932 roku Bloem został w tej roli zastąpiony przez Alfreda Kerra.