Bakszty Wielkie (, Wialikija Bakszty; , Wielikije Bakszty) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Radoszkowice. W 2009 roku liczyła 5 mieszkańców.
Historia Miejscowość była wzmiankowana w 1567 roku jako majątek Bakszty w województwie mińskim Wielkiego Księstwa Litewskiego, własność S. Zbaraskiego. Po drugim rozbiorze Polski w 1793 roku miejscowość znalazła się w granicach Rosji i należała początkowo do ujezdu wilejskiego guberni mińskiej, a od 1843 roku – guberni wileńskiej. W 1870 roku majątek był własnością ziemianina Kowalewskiego. Działała tam gorzelnia, a od 1878 roku młyn parowy. W 1897 roku liczył 54 mieszkańców. Od 1919 roku w granicach Białoruskiej SRR. W latach 1919–1920, po zajęciu przez Wojsko Polskie, miejscowość znalazła się w okręg wileński pod Zarządem Cywilnym Ziem Wschodnich. Od 1921 roku formalnie w granicach Polski. W II Rzeczypospolitej majątek należał do gminy wiejskiej Radoszkowice, początkowo w powiecie wilejskim, od 1927 roku w powiecie mołodeckim, w województwie wileńskim. W 1921 roku obejmował 5 budynków mieszkalnych i zamieszkany był przez 63 osoby, w tym 46 wyznania rzymskokatolickiego, 16 prawosławnego i 1 mahometańskiego, wszystkie deklarujące polską przynależność narodową. Było tu 5 budynków mieszkalnych.