Tadeusz Michał Zbigniew Szamota (ur. 26 października 1897 w Lublinie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – porucznik służby zdrowia rezerwy Wojska Polskiego, lekarz chirurg, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława i Janiny z Witkowskich. Ukończył w 1916 gimnazjum Konopczyńskiego w Warszawie. Podczas studiów, w 1917, działał w Kole im. Staszica, organizował strajk akademicki. W 1918 członek POW. Od 12 listopada 1918 do 18 maja 1921 służył w Wojsku Polskim. Podczas wojny polsko-bolszewickiej ułan w I Szwadronie Województwa Warszawskiego, następnie podchorąży w szpitalu w Tarnowie. W 1921 przeniesiony do rezerwy. Mianowany podporucznikiem rezerwy od 1 stycznia 1920, przydzielony do kadry zapasowej 4 Szpitala OkręgowegoNotka biograficzna, nekropole.info, [dostęp: 2017-10-22].. W 1925 ukończył studia na wydziale lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Po ukończeniu studiów był dyrektorem szpitala powiatowego w OstrołęceInformacja o stanowisku dyrektora szpitala, szpital-stroleka.pl, [dostęp: 2017-10-22]. i Sieradzu. W listopadzie 1926 powraca do Warszawy, zostaje asystentem Szpitala Dzieciątka Jezus oraz lekarzem warszawskiej Kasy Chorych.