Może również dochodzić do upadków. W miarę postępu choroby, uszkodzenie mięśni obejmuje inne grupy mięśni, takie jak: zginacze łokci, bioder, kolan lub szyi oraz grzbietowe zginacze stawów skokowych, co powoduje opadanie stopy. Dochodzi również do łagodnego osłabienia mięśni twarzy, ale oprócz mięśni gałki ocznej. Zaburzenia połykania (dysfagia) mogą wystąpić u ok. 3/4 pacjentów w zaawansowanym stadium choroby i mogą mieć ciężki przebieg.
Etiologia Wtrętowe zapalenie mięśni występuje sporadycznie, ale zaobserwowano też bardzo rzadkie przypadki rodzinne (rodzinna postać IBM).
Dokładna etiologia nie jest znana. Przypuszcza się, że czynniki środowiskowe i genetyczne odgrywają rolę w ujawnieniu się choroby. Badania genetyczne wykazały, że genotypy HLA-DR3 i 8-1 MHC korelują ze zwiększoną podatnością na zachorowanie na wtrętowe zapalenie mięśni. Pozostaje nadal niewyjaśnione czy ta choroba jest pierwotnym zaburzeniem o podłożu immunologicznym i zapalnym, prowadzącym do zwyrodnienia mięśni, czy zaburzeniem zwyrodnieniowym prowadzącym do zapalenia mięśni.