Ludwik Roman Wiesiołowski herbu Ogończyk (ur. 6 lutego 1854Podawana również data 1851 ( Genealogia potomków Sejmu Wielkiego). (lub 1856) w Śremie, zm. 12 maja 1892 w Warszawie) – polski malarz, reprezentant nurtu akademickiego.
Życiorys Syn Romana Józefa Wiesiołowskiego i Joanny Ludwiki Landelle-Pelissier. Studia malarstwa rozpoczął w 1872 w warszawskiej Klasie Rysunkowej pod kierunkiem Wojciecha Gersona, w 1874 wyjechał do Petersburga, gdzie kontynuował naukę w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych. Do jego wykładowców należeli m.in. Wasilij Wierieszczagin, Pawieł Czistiakow i Piotr Szamszin, w trakcie nauki za wybitne osiągnięcia otrzymał cztery srebrne i dwa złote medale. W 1879 ukończył naukę uzyskując tytuł artysty pierwszego stopnia oraz wielki złoty medal za obraz Chrystus i jawnogrzesznica;