Rezső Soó (ur. 1 sierpnia 1903 w Székelyudvarhely, zm. 10 lutego 1980 w Budapeszcie) – węgierski botanik, profesor uniwersytecki, członek Węgierskiej Akademii Nauk (1946 r. – członek korespondent, 1951 r. – członek rzeczywisty), dwukrotny laureat Nagrody Kossutha (1951, 1954). W publikacjach fachowych występuje pod skrótem Soó.
W latach 1940–1944 na uniwersytecie w Koloszwarze kierował katedrą systematyki roślin, ogrodem botanicznym oraz Działem Botanicznym Siedmiogrodzkiego Muzeum Narodowego. Jako dziekan wydziału biologii uniwersytetu w Debreczynie utworzył i kierował debreczyńską szkołą fitosocjologiczną i ekologiczną, będąc pionierem węgierskiej fitogeografii i filogenetyki.
Życiorys thumb|Tablica pamiątkowa na Wyspie Małgorzaty Uczył się w Liceum Pijarskim w Koloszwarze, następnie jako członek Kolegium Józsefa Eötvösa został studentem Uniwersytetu Pétera Pázmánya. W 1925 r. zdał z doskonałym wynikiem nauczycielski egzamin zawodowy i uzyskał doktorat. Jego praca dała zupełnie nowe rozwiązanie problemu polimorfizmu sezonowego, wskazując na rolę zbiorowisk roślinnych w genezie gatunków. W latach 1925–1927 pracował, jako członek berlińskiego Collegium Hungaricum, w dzielnicy Berlina Dahlem, w jednym z ówcześnie najlepszych instytutów botaniki.