Adiunktem został w 2000 roku, a stanowisko profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Łódzkiego otrzymał w 2016 roku.
W ostatnim czasie zaangażowany w organizacje konferencji naukowych m.in. HISTORIA - KONSERWACJA - REWITALIZACJA. Funkcjonowanie rezydencji regionu łódzkiego w kontekście doświadczeń europejskich (26-28.09.2016), „Okno, przez które wkracza do nas rzeczywistość Boga”. Ołtarz w świetle historii sztuki i teologii liturgii (01-02.06.2017).
Prowadzi zajęcia dydaktyczne z historii sztuki polskiej i powszechnej nowożytnej oraz ze wstępu do historii sztuki, objazdy zabytkoznawcze i ćwiczenia inwentaryzacyjne. Jest opiekunem seminarium doktoranckiego i magisterskiego.
W swoich zainteresowaniach naukowych koncentruje się na historii architektury i sztuki nowożytnej, prowadząc badania nad związkami zachodzącymi pomiędzy światem idei a formami artystycznymi. Szczególne miejsce zajmuje w nich problematyka historycznych uwarunkowań i ich wpływu na fundacje artystyczne. Zagadnienia te dotyczą głównie początków epoki nowożytnej oraz zmian zachodzących w XVI i XVII w. Doświadczenia badacza sztuki nowożytnej wykorzystuje również w odniesieniu do zabytków łódzkiej architektury XIX i XX w.