Wśród bębnów szamańskich pochodzących z obszarów Syberii spotyka się również metalowe części bębna. Są to różnego typu dzwonki, wyobrażenia duchów lub zwierząt, strzały. Każdy z tych elementów ma swoje przeznaczenie i rolę w procesie uzdrawiania.
Nazewnictwo Wśród ludów wykorzystujących bęben szamański funkcjonuje wiele nazw tego instrumentu. Niektóre z nich to: koń szamana, kozioł szamana – nazwy funkcjonująca wśród Sojotów, czarny jeleń – nazwa funkcjonująca wśród plemion mongolskich, łuk, śpiewający łuk – nazwa funkcjonująca wśród Juraków.
Funkcje bębna szamańskiego W antropologii społecznej wskazuje się szeroką rolę bębna szamańskiego w kulturze rdzennych ludów wielu regionów świata. Najwięcej badań na ten temat przeprowadzono na obszarze Syberii (por. Mircea Eliade, op.cit). Tak jak szaman pełni służebną rolę wobec społeczności, w której funkcjonuje, tak bęben szamański służy szamanowi w jego mistycznych podróżach. Opis seansu leczniczego prowadzonego przez szamana mongolskiego w XX wieku znajduje się np. w książce Opowieść ojca, przez mongolskie stepy w poszukiwaniu cudu – "Z odzieniem na ramionach Gost sięgnął po przybranie głowy i maskę z piórami jastrzębia lub orła. Kiedy włożył ją na głowę, ukrywając w ten sposób twarz, zmienił się ni to w zwierzę, ni człowieka.