thumb|180px|James Callaghan, premier Wielkiej Brytanii w latach 1976–1979 thumb|180px|Margaret Thatcher w 1979 Zima niezadowolenia (ang. Winter of Discontent) – potoczne określenie kryzysu społecznego i politycznegoGoogle Books, Lucjan Miś, Problemy społeczne: teoria, metodologia, badania, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2007, s.97 podczas zimy roku 1978/1979 w Wielkiej Brytanii (najzimniejszej od tej z lat 1962/1963), podczas której trwał powszechny strajk związków zawodowych sektora publicznego, domagających się podwyżek wynagrodzeń i kontroli inflacjiColin Hay, "The winter of discontent thirty years on." The Political Quarterly 80:4 (2009): s.545–52.
Bardzo dotkliwe dla społeczeństwa strajki (ponad 29 milionów dni pracy zostało wtedy nieprzepracowanychPiotr Zientara, Brytyjskie związki zawodowe: perspektywa historyczno-teoretyczna, w: Polityka Społeczna, nr 1(382)/2006, s.26 ) były wynikiem działań rządu Partii Pracy, zmierzających do kontrolowania inflacji poprzez wymuszone odejście od umowy socjalnej ze związkami zawodowymi liczącymi w 1979 łącznie 13 milionów członków. Narzucono wówczas przepisy dotyczące sektora publicznego, który wypłacał podwyżki w wysokości poniżej 5%, co miało prowadzić do chociaż częściowej kontroli inflacji i stanowić przykład dla sektora prywatnego.