4 maja 1942 roku, po śmierci Stauninga, został premierem Danii. Do 16 lipca 1942 roku pełnił jednocześnie funkcję ministra finansów. 9 listopada 1942 roku został zmuszony do rezygnacji przez nazistowskich okupantów, ponieważ nie chciał z nimi współpracować. W 1943 roku był zaangażowany w przygotowanie ucieczki duńskich Żydów do Szwecji.
5 maja 1945 roku został premierem pierwszego powojennego rządu Danii, jednocześnie do 7 maja 1945 pełniąc tymczasowo funkcję ministra spraw zagranicznych. Premierem był do 7 listopada tegoż roku, kiedy zastąpił go Knud Kristensen. Ponadto w rządzie Hansa Hedtofta od 13 listopada 1947 roku do 30 października 1950 roku zajmował stanowisko ministra bez teki, a także tymczasowo od 25 lutego do 4 marca 1950 roku pełnił funkcję ministra sprawiedliwości.
Życie prywatne 20 listopada 1908 roku we Fredericii poślubił Thyrę Schmidt (1880–1959), z którą miał czworo dzieci: Sørena Petera Thygesena, Knuda, Gerdę Methę Magdalene i Jensa. Zmarł 18 grudnia 1954 roku w szpitalu Bispebjerg i został pochowany na