Otwarcie kina pod nazwą Kinomatographen-Theater, bardziej znane jako Palast-Theater, miało miejsce 3 września 1910 roku a sala kinowa mieściła wówczas 431 widzów: 62 miejsca zajmowały loże, 108 widzów zasiadało na miejscach pierwszej kategorii, 102 widzów w drugiej kategorii a najbliżej ekranu znajdowało się 105 najtańszych miejsc; w bocznej części sali kinowej zsiadało pięćdziesięciu czterech widzów. Kino posiadało również mniejszą salę na 137 widzów, w której organizowano pokazy. Otwarciu kina towarzyszyła reklama i okolicznościowe atrakcje: w podanych godzinach przed kinem filmowano widzów po to by w kolejnych projekcjach szczęśliwy widz mógł zobaczyć samego siebie na ekranie. Przed kinem grała pięcioosobowa orkiestra do wejścia do kina zachęcał sam jego właściciel. W ciągu kilku kolejnych lat liczba miejsc siedzących zwiększyła się do 464 (1919 roku, do 497 (w 1921). Razem z mniejsza salą w kinie mogło zasiąść 667 widzów. W 1927 roku na potrzeby kina zaadaptowano wyższą kondygnację tworząc część balkonową a tym samym powiększając ilość miejsc e głównej sali (mniejszą zlikwidowano) do 650. W takim stanie kino przetrwało do końca II wojny światowej.