Dobra te były własnością rodziny Sulistrowskich, ostatnim właścicielem majątku z tej rodziny był Leon Sulistrowski, syn Włodzimierza. Po pobycie zagranicą w latach 1857–1863 wrócił do Polski i za odmowę podpisania listu hołdowniczego został zesłany do Ufy, gdzie zmarł. W 1867 roku Kamionka została skonfiskowana przez władze carskie i przekazana w posiadanie niejakiemu Bergengrünowi, miała wtedy powierzchnię 2354 dziesięcin.
Do I wojny światowej stał tu prawdopodobnie murowany, dziewięcioosiowy dwór z centralnym trzyosiowym, piętrowym ryzalitem pozornym, dwukondygnacyjny, z parterowymi skrzydłami. Został wzniesiony prawdopodobnie przez Sulistrowskich w I połowie XIX wieku. W II połowie tego wieku nad lewym skrzydłem nadbudowano piętro. Przed częścią środkową domu był parterowy portyk, nad którym był balkon wsparty na dwóch parach ciężkich kolumn. Zachowało się jedynie jedno zdjęcie części frontowej dworu.
Majątek Kamionka jest opisany w 4. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy
Kategoria:Agromiasteczka w obwodzie witebskim Kategoria:Wsie w rejonie wierchniedźwińskim