sokół) został wciągnięty na listę okrętów Marynarki Imperium Rosyjskiego już 18 stycznia 1895 roku.
Okręt zbudowany został w stoczni Yarrow w Poplar (dzielnicy Londynu). Stępkę niszczyciela położono w listopadzie 1894 roku, został zwodowany roku, a do służby w Marynarce Wojennej Rosji przyjęto go w październiku tego roku.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był niewielkim, czterokominowym niszczycielem z taranowym dziobem. Długość całkowita wykonanego ze kadłuba wynosiła 57,91 metra, szerokość 5,64 metra i zanurzenie 2,29 metra. Wyporność normalna wynosiła 220 ton, a pełna 240 ton. Okręt napędzany był przez dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania o projektowanej mocy 3800 KM, do których parę dostarczało osiem kotłów Yarrow. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 29 węzłów. Okręt zabierał zapas 53 ton węgla, co zapewniało zasięg wynoszący 750 Mm przy prędkości 15 węzłów.