W grudniu 1985 przystąpił do konkursu na stanowisko dyrektora naczelnego Huty im. Bolesława Bieruta (za jego dyrekcji w 1989 nastąpiła zmiana nazwy na Huta Częstochowa). Dokonał restrukturyzacji huty, zmieniając ją w jedną z najnowocześniejszych w kraju. Dyrektorem był do 30 kwietnia 1998. Po komercjalizacji huty i przekształceniu jej w spółkę od 1 maja 1998 pełnił funkcję prezesa zarządu (do 1999), a przez kolejne lata był przewodniczącym rady nadzorczej Huty Częstochowa jako przedstawiciel skarbu państwa (do 2002).
Był współtwórcą sukcesów klubu Raków Częstochowa w latach 90., kiedy piłkarze grali w ekstraklasie, a siatkarze awansowali do finału Pucharu Polski. Otrzymał tytuł Honorowego Prezesa RKS-u Raków. W 1991 uczestniczył w tworzeniu Regionalnej Izby Przemysłowo-Handlowej w Częstochowie, w której został jednym z wiceprezydentów Rady Izby.
W 1998 obronił na Wydziale Metalurgii i Inżynierii Materiałowej Akademii Górniczo-Hutniczej rozprawę doktorską Studium restrukturyzacji Huty Częstochowa, napisaną pod kierunkiem prof. Jana Janowskiego i uzyskał stopień doktora nauk technicznych w dyscyplinie metalurgia.
W wyborach 4 czerwca 1989 kandydował na senatora, ale nie uzyskał mandatu.