Był autorem kilkunastu wystaw problemowych, m.in. „W stronę osoby” (1985), „Wszystkie nasze dzienne sprawy” (1987) w krużgankach Klasztoru oo. Dominikanów w Krakowie, „Misterium paschalne” (1986) w krypcie w krypcie kościoła oo. pijarów w Krakowie, „Aus der Metapher heraus” (1990) w Darmstadt, „Cóż po artyście w czasie marnym” (1990) w warszawskiej Zachęcie i Muzeum Narodowym w Krakowie (1991), „I barbari nel giardino. Mostra di pittura di artisti polacchi” w Bolonii (1998), „Pokolenie '80. Niezależna twórczość młodych w latach 1980–1989” w Krakowie (2010).

W latach 1998–2004 pracował w Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie, Od 2004 jest związany z Uniwersytetem Rzeszowskim, gdzie prowadzi Pracownię Malarstwa Monumentalnego, a od 2010 kieruje Zakładem Malarstwa na Wydziale Sztuki. W 2003 obronił pracę doktorską na krakowskiej ASP, habilitował się w Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. W 2013 otrzymał tytuł profesora nauk plastycznych.

Publikował m.in. w Tygodniku Powszechnym i Znaku. Opublikował książki Szkoła Patrzenia (2003), O malowaniu duszy i ciała (2006), Figur-racja (2009).

W 2015 został członkiem krajowym czynnym Polskiej Akademii Umiejętności.