Ilja Iwanowicz Garkawy (ur. w Musijenkowie w guberni jekaterynosławskiej, zm. 1 lipca 1937 w miejscu egzekucji Kommunarka) – radziecki wojskowy, komkor, ofiara stalinowskiej czystki w Armii Czerwonej.
Życiorys Pochodził z ukraińskiej rodziny chłopskiej. Ukończył seminarium nauczycielskie w Nowomoskowsku i pracował jako nauczyciel ludowy. Podczas I wojny światowej, w 1915 r. został zmobilizowany i skierowany do szkoły wojskowej w Odessie, którą ukończył w lutym 1916 r. Walczył w armii rosyjskiej na froncie rumuńskim, dochodząc do stanowiska dowódcy kompanii w 260 pułku strzeleckim. Po rewolucji lutowej 1917 r. został wybrany do komitetu pułkowego. Przyłączył się do ruchu rewolucyjnego w Besarabii, pełnił obowiązki przewodniczącego rady delegatów robotniczych i żołnierskich w Kiszyniowie. Na początku stycznia 1918 r. kiszyniowscy bolszewicy oraz ich zwolennicy podjęli próbę zbrojnego przejęcia władzy w Besarabii, jednak zostali z niej wyparci przez interweniujące, na wniosek mołdawskiej Rady Kraju, wojska rumuńskie jeszcze w tym samym miesiącuW. van Meurs, The Bessarabian Question in Communist Historiography. Nationalist and Communist Policy and History-Writing, Columbia University Press, New York 1994, s. 63-65..