Adam Macura (ur. 31 marca 1925 w Katowicach, zm. 9 lutego 2015 tamże) – polski profesor, elektrotechnik i automatyk, wieloletni wykładowca Politechniki Śląskiej.
Życiorys Pochodził z ewangelickiej rodziny ze Śląska Cieszyńskiego, o polskiej patriotycznej tradycji. Jego dziadkiem był urodzony w Dzięgielowie Adam Macura, polski nauczyciel i redaktor „Posła Ewangelickiego”. Ojcem profesora był również Adam – inżynier mechanik, a matką Teresa Weiss. Ukończył w Katowicach szkołę podstawową i liceum ogólnokształcące, a następnie studiował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, uzyskując w 1951 roku tytuł magistra inżyniera elektryka. W trakcie studiów rozpoczął w 1949 roku pracę pod kierunkiem prof. Tadeusza Malarskiego, jako asystent w Katedrze Fizyki. Od 1953 roku pracował w Katedrze Podstaw Elektrotechniki pod kierunkiem prof. Stanisława Fryzego. W 1955 roku uzyskał, na podstawie pracy Analiza własności oporów ujemnych i stabilności układów zawierających takie opory, stopień doktora nauk technicznych. W 1961 roku obronił rozprawę habilitacyjną zatytułowaną Statyczna analiza i synteza układów zawierających nieliniowe elementy dwuwejściowe, uzyskując stopień naukowy doktora habilitowanego.