Po zakończeniu wojny rosyjsko-tureckiej, w 1879 гoku, wprowadzono nową nazwę organizacji – Rosyjskie Stowarzyszenie Czerwonego Krzyża (RSCK, ros. , ). W 1894 roku w skład struktur RSCK weszła Wspólnota sióstr miłosierdzia Podwyższenia Świętego Krzyża.
Zarząd Główny RSCK urzędował w Petersburgu. W jego skład wchodziło 25 osób: przewodniczący, dwóch zastępców i 22 członków. Członkami honorowymi Stowarzyszenia byli: cesarz Aleksander III Romanow (syn Aleksandra II Romanowa), cesarzowa Maria Fiodorowna Romanowa (najwyższa protektorka stowarzyszenia) i inni członkowie cesarskiej rodziny, wspierającej RSCK. Stowarzyszenie zrzeszało liczne lokalne koła, których tworzenie było bardzo uproszczone. Gubernator każdego ujezda mógł udzielić każdej grupie zainteresowanych działalnością charytatywną (co najmniej 5 osób), pozwolenia na utworzenie Komitetu Czerwonego Krzyża (do Zarządu Głównego wysyłano zawiadomienie). Kierownictwo Komitetów obejmowali gubernatorzy, urzędnicy z ich najbliższego otoczenia lub inni przedstawiciele lokalnej społeczności.