W następnych latach w skład struktury Rosyjskiego Czerwonego Krzyża wchodziły: 1875 zarząd główny, 5 zarządów okręgowych (Irkuck, Оmsk, Orenburg, Taszkent, Tbilisi) i jednostki koordynujące pracę zarządów; w okręgach działało 58 zarządów lokalnych i 112 lokalnych komitetów; istniało również 56 damskich komitetów i oddziałów, zabiegano o utworzenie 6 komitetów na obrzeżach Imperium Rosyjskiego (zgodnie z ideą feldmarszałka Dmitrija Milutina przewodniczącymi tych komitetów mieli być komendanci twierdz) 1906 zarząd główny, 8 zarządów okręgowych (Chabarowsk, Irkuck, Nowoczerkask, Оmsk, Taszkent i Tbilisi oraz stolice państw podporządkowanych Imperium Rosyjskiemu – Warszawa i Helsinki), 93 lokalne zarządy, 538 lokalnych komitetów i 97 wspólnot sióstr miłosierdzia
Maria Fiodorowna opiekowała się RSCK w czasie wojny rosyjsko-tureckiej (1877–1878), rosyjsko-japońskiej (1904–1905) i później, do chwili swojej śmierci w 1918 roku.
Kobietom niosącym pomoc poszkodowanym w czasie wojen przyznawano w latach 1878–1917 Order Czerwonego Krzyża dla Niewiast i Dziewcząt, ustanowiony po wojnie rosyjsko-tureckiej przez Aleksandra II.