Abel Gance (ur. 25 października 1889 w Paryżu, zm. 10 listopada 1981 tamże) – francuski reżyser i producent filmowy, scenarzysta, aktor oraz teoretyk filmu. W latach 20. jeden z twórców francuskiego impresjonizmu filmowego. Znany przede wszystkim z monumentalnych realizacji filmowych okresu niemego: Oskarżam (1919), Koło udręki (1923) oraz Napoleon (1927).
Życiorys Abel Gance był nieślubnym dzieckiem dobrze sytuowanego żydowskiego lekarza, Abla Flamanta. Matka przyszłego reżysera poślubiła mechanika Adolpha Gance’a, po którym młody Abel otrzymał nazwisko. Flamant dbał jednak o wychowanie syna i opłacił mu edukację, na którą robotnicza rodzina nie mogłaby sobie pozwolić.
thumb|left|190px|Plakat filmu Pathé Le tragique amour de Mona Lisa (1912), do którego scenariusz napisał Abel Gance Abel Gance od najmłodszych lat interesował się literaturą oraz teatrem. W roku 1908 wyjechał do Brukseli, aby zostać aktorem. Tam zatrudniła go firma Gaumont. Zagrał m.in. w filmie Molier (1910) w reżyserii Léonce’a Perreta. Napisał również kilka scenariuszy. W roku 1911 odszedł z Gaumont, by założyć własną firmę – Le Film français. Jego pierwszy film, wyprodukowany w roku 1911, nosił tytuł Tama i był dramatem kostiumowym. W tym okresie Gance realizował własne filmy, a także pisał scenariusze dla innych wytwórni, m.in.