Diecezja władywostocka (łac. Dioecesis Vladivostokensis, ros. Владивостокская епархия) – dawna rzymskokatolicka diecezja ze stolicą we Władywostoku, w Rosji. Biskupstwo nie należało do żadnej metropolii, lecz podlegało bezpośrednio papieżowi.
Historia 2 lutego 1923 papież Pius XI bullą Semper Romani erygował diecezję władywostocką. Dotychczas wierni z tych terenów należeli do wikariatu apostolskiego Syberii (obecnie nieistniejącego). Diecezja obejmowała Syberię środkową i rosyjski Daleki Wschód. W momencie powstania diecezja władywostocka liczyła: 20 000 wiernych 6 kapłanów 6 kościołówks. Józef Dębiński Kościół katolicki w Rosji.
W niedługim czasie po powstaniu diecezji rozpoczęły się bolszewickie prześladowania. W 1930 bp Karol Śliwowski został przymusowo wywieziony do oddalonej ok. 20 km od Władywostoku Sedanki, gdzie pozbawiony środków do życia oraz możliwości sprawowania funkcji duszpasterskich zmarł 5 stycznia 1933Martyrologium duchowieństwa — Polska. Nigdy nie powołano jego następcy. Diecezja de facto zanikła i już nigdy się nie odrodziła.