Mikołaj Tęczyński z Morawicy herbu Topór (ur. ok. 1465, zm. 26 października 1497) – polski szlachcic, miecznik krakowski 1490, wojewoda bełski (1495–1496), wojewoda ruski, starosta generalny ruski w 1497 rokuUrzędnicy województwa ruskiego XIV–XVIII wieku. (Ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy. Oprac. Kazimierz Przyboś. 1987, s. 151..
Mikołaj Tęczyński zginął na Bukowinie wraz ze swoim bratem Gabrielem w czasie wyprawy Jana Olbrachta (w bitwie pod Koźminem lub podczas odwrotu).
Rodzina Syn Jana z Tęczyna, kasztelana krakowskiego, i Barbary, córki Zbigniewa z Brzezia, marszałka wielkiego koronnego, protoplasty Lanckorońskich herbu Zadora.
Mikołaj Tęczyński był bratem: Andrzeja, kasztelana małogoskiego, sądeckiego, wojnickiego; Zbigniewa, starosty malborskiego i lwowskiego; Stanisława, podkomorzego chełmskiego i wojewody bełskiego; Sędziwoja, sekretarza królewskiego i rektora Akademii Krakowskiej; Gabriela; Barbary, żony Jakuba Koniecpolskiego, kasztelana przemyskiego; Beaty, żony Jana Odrowąża ze Sprowy, wojewody ruskiego i podolskiego.