Autor twierdził, że dokonał zmiany, bo irytowało go nazywanie jego wiersza claudelowskim.
Utwór miał premierę w teatrze Vieux-Colombier w czasie I wojny światowej, w późniejszym okresie był najczęściej czytany z podziałem na głosy na wieczorach zamkniętych, między innymi u belgijskich benedyktynów.
Osoby OsobaJej rola w dramacieDon Miguel Mañara Vicentelo de Lecahistoryczny don Juan, zwany przez romantyków don Juanem de MaranaDon Fernandstary żołnierz, przyjaciel ojca MañaryDon Jamieprzyjaciel MañaryDon Alphpnseprzyjaciel MañaryOpat konwentu Miłosierdzia w SewilliJohannès Melendezżebrak, paralitykGirolama Carillo de Mendozażona MañaryCieńDuchy ZiemiDuch Nieba
Treść Obraz I Pałac don Jaime'a – Towarzysze Mañary wysławiają w nim największego wolnomyśliciela i bluźniercę Sewilli, wypytują go też o liczbę podbojów miłosnych wśród szlachcianek i mieszczek, która jak się okazuje przekroczyła setkę. Miguel czuje wewnętrzną pustkę i bezbrzeżną nudę, z której chciałby się jakoś wyzwolić, co jego towarzysze uznają za jeszcze jedną jego pozę. Don Fernand, stary żołnierz i przyjaciel ojca Mañary, wyrzuca mu jego bydlęce i bezpożyteczne życie.