W cztery minuty zestrzelono 11 niemieckich maszyn, 5 z nich strącił Gułajew. 1 lipca 1944, już jako kapitan i dowódca eskadry 129 pułku lotnictwa myśliwskiego otrzymał po raz drugi Złotą Gwiazdę za 125 lotów bojowych i 42 zestrzelone samoloty indywidualnie oraz 5 zespołowo. W tym samym roku, nadszedł rozkaz o nadaniu majorowi Gułajewowi trzeciej Złotej Gwiazdy a innym pilotom drugiej, lecz żaden z nich nie otrzymał odznaczenia z powodu rozpusty jaka urządzili w moskiewskiej restauracji. Rozkaz został unieważnionyЗвание Героя Советского Союза и медаль «Золотая Звезда».. Według S. Buczkina, skrzydłowego Gułajewa, nigdy nie było rozkazu o nadaniu Złotej Gwiazdy po raz trzeci a rozpusta miała miejsce z innego powodu. W jednej z walk został ciężko ranny, lecz wrócił do latania bojowego.
Nikołaj Gułajew odbył 250 lotów bojowych, stoczył 49 walk w których zestrzelił 55 samolotów indywidualnie oraz 5 zespołowo co czyni go trzecim radzieckim asem II wojny światowej (po Iwanie Kożedubie i Aleksandrze Pokryszkinie).