Przy niesprzyjających warunkach uprawy może tracić swoje charakterystyczne znamię.
Historia Badania prowadzone przez specjalistów ze Slow Food Dolny Śląsk wskazują, że w XIX wieku ta odmiana fasoli (w zakresie formy znamienia) była już wyodrębniona na terenie Europy Wschodniej, Środkowej i Południowej. Obecnie znana jest na Łotwie i w Polsce. Na Sycylii jest uprawiana podobna odmiana i prawdopodobnie stąd przywędrowała ona na teren Polski, gdzie zyskała nową narrację patriotyczną. Ani na Łotwie, ani na Sycylii, odmiana ta nie ma skojarzeń z patriotyzmem i jest to konotacja wyjątkowa dla Polski.
Z powodu skojarzenia kształtu znamienia z wizerunkiem ptaka z rozpostartymi skrzydłami, a tym samym z polskim godłem orła z koroną, polska drobna szlachta i chłopi uprawiali ją w geście patriotycznym, co w zaborze rosyjskim spowodowało zakaz ze strony caratu. Konspiracyjna kontynuacja upraw pomiędzy zagonami ziemniaków była przyczyną kar chłosty. Fasola ta występowała w XIX wieku w różnych regionach dawnej Rzeczypospolitej, a także na obszarze Dolnego Śląska i Łużyc oraz na terenie Kresów Wschodnich i na Łotwie, gdzie jest do dziś uprawiana. Jako odmiana o tym wyglądzie nie jest znana w Meksyku, skąd m.in. pochodzi gatunek fasoli zwykłej (łac. Phaseolus vulgaris).