W lutym 1781 roku, podczas IV wojny angielsko-holenderskiej, Brytyjczycy podjęli . HMS „Leander” w asyście sześciu transportowców wysadził desant z zadaniem opanowania Conraadsburga, podczas gdy artyleria okrętowa bombardowała Elminę. Żołnierze desantu nie zdołali jednak opanować fortu, m.in. ze względu na fakt, że przygotowane przez nich zawczasu drabiny okazały się zbyt krótkie jak na wysokość murów fortu. Po dwóch dniach ciężkich walk niedobitki dwóch brytyjskich regimentów powróciły na okręty i odpłynęły.
W przeciwieństwie do innych twierdz na Złotym Wybrzeżu, Conraadsburg nie odgrywał żadnej roli w handlu niewolnikami. Wykorzystywany był jedynie do funkcji militarnych oraz jako więzienie dla zesłańców z Europy. Fort nigdy nie został zdobyty, w 1872 roku Holendrzy sprzedali go wraz z całą kolonią Brytyjczykom.
Utraciwszy znaczenie militarne, fort stał się letnią rezydencją lokalnych notabli, otoczono go rozległym ogrodem. Po odzyskaniu przez Ghanę niepodległości stał się jedną z siedzib Izby Muzeów i Zabytków. Został odrestaurowany w latach 1956–1960. W 1972 roku w spisie zabytków figuruje jako ośrodek wypoczynkowy.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Historia Ghany Kategoria:Fortyfikacje w Ghanie Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Ghanie