Od ziemianina do księcia bielskiego thumb|Zamek w Toót-Soók (Šalgovcach) Kiedy Aleksander Edward wchodził w związek małżeński z Marią Teresą perspektywa przejęcia bielskiego fideikomisu była bardzo odległa. Jego powiernikiem był wówczas przyrodni brat Józef Maria Ludwik Sułkowski – VII książę bielski, a pierwszym pretendentem do przejęcia tytularnego majątku był wówczas starszy brat Alfred Sułkowski (ur. 1855). W związku z tym książę, po wystąpieniu z wojska, nabył majątek z zamkiem w Toót-Soók (Tótsók na terenie Górnych Węgier, obecnie Šalgovce w kraju nitrzańskim na Słowacji). Administrował też przez jakiś czas nabytą przez żonę posiadłością z zamkiem Tannenmühle – na zachód od Wiednia. Niezwykle cenił sobie spędzanie wolnego czasu na prowincji, gdzie mógł oddawać się polowaniom, jeździe konnej, leśnictwu i rolnictwu. Po 1913, kiedy zmarł Alfred, zrezygnował z majątku Toót-Soók i przejął obowiązek kuratora ubezwłasnowolnionego Józefa Marii. Innym z powodów takiego działania były narastające niepokoje nacjonalistyczne na Węgrzech. Wówczas kilkukrotnie zmieniał miejsce zamieszkania, przeniósł się do Hietzing pod Wiedniem, a następnie do Hinterbrühl w dzielnicy Mödling, aby na kilka lat osiąść z rodziną w kurorcie Baden pod Wiedniem, w willi przy Trostgasse (obecnie Hotel Caruso). W 1919 przeprowadził się na bielski zamek.