Sprzedał on Dobrowlany w 1818 roku Adamowi Güntherowi (1782–1854) i jego żonie Aleksandrze Tyzenhauz (1780–1843). Adam Günther rozdzielił w 1851 roku swój wielki majątek (również wiele dóbr poza Dobrowlanami) między swoje trzy córki. Dobrowlany dostały się Matyldzie Buczyńskiej (1811–1867). W latach 1862–1864 ukrywał się w tym majątku Wincenty Dunin-Marcinkiewicz. Dobrowlany zostały skonfiskowane przez władze carskiej po powstaniu styczniowym i przed 1881 rokiem dostały się Stanisławowi Chomińskiemu, wtedy gubernatorowi cywilnemu Wołogdy, po którym odziedziczył je w 1886 roku jego syn Witold Zygmunt (~1850–1888), który przegrał Dobrowlany i inne majątki w karty. Po 1920 roku majątek został przejęty przez polskie władze państwowe i rozparcelowany.
W wyniku reformy administracyjnej w latach 1565–1566 dobra te weszły w skład województwa wileńskiego Rzeczypospolitej. Po III rozbiorze Polski w 1795 roku miejscowość znalazła się na terenie powiatu święciańskiego (ujezdu) guberni wileńskiej.