Pomimo obiecującego początku, pozycja De Jagera w drużynie narodowej na rok przed Pucharem Świata daleka była od pewnej – nawet po ogłoszeniu przez Bothę reprezentacyjnej „emerytury” młody zawodnik był początkowo zaledwie dublerem Ebena Etzebetha na pozycji numer 4, podczas gdy drugie miejsce dla wspieraczy obsadzone było przez Victora Matfielda i Pietera-Stepha du Toita. Kontuzja kolana, jakiej na początku 2015 roku doznał ten ostatni oznaczała, że De Jager został oficjalnie zastępcą Matfielda na odpowiadającej za formację autową pozycji numer 5. Z kolei uraz uda odniesiony przez weterana w pierwszym spotkaniu The Rugby Championship spowodował, że De Jagera przesunięto do wyjściowego składu. Wkrótce młody zawodnik otrzymał powołanie na mistrzostwa świata. Podczas turnieju mało znany na arenie międzynarodowej zawodnik stanowił jedno z największych odkryć imprezy. Wystąpił we wszystkich siedmiu meczach swojej drużyny, w tym w pięciu od pierwszych minut. Także w kluczowym półfinale z Nową Zelandią trener Heyneke Meyer zdecydował się na wystawienie pary Etzebeth – De Jager kosztem chociażby 38-letniego mistrza świata Matfielda.