Pierwszy finał LFA został nazwany Polish Bowl XIII, ponieważ kluby wspólnie zadecydowały, że będą kontynuować tradycję numerowania finałów Polskiej Ligi Futbolu Amerykańskiego, w której mecz finałowy był określany jako SuperFinał. W LFA obowiązywała zasada „jedno miasto, jeden klub” oznaczająca, że w lidze może grać wyłącznie jedna drużyna klubowa z danego miasta. Reguła ta miała wspomóc lokalne organizacje w rozwoju, doprowadzając do kilku fuzji klubowych, m.in. w Opolu, Poznaniu i Szczecinie. Początkowo liga miała nazywać się Ekstraklasa Futbolu Amerykańskiego, jednak zdecydowano się na zmianę nazwy, żeby uniknąć podobieństwa z piłkarską ekstraklasą. Wszystkie mecze LFA można było oglądać „na żywo” w internecie, a najciekawsze spotkania również w telewizji. Ambasadorami LFA zostali: koszykarz Śląska Wrocław Maciej Zieliński, raper i konferansjer KSW Waldemar Kasta oraz zawodnik Deante Battle. Triumfator rozgrywek LFA nie zostawał mistrzem Polski lub zdobywcą Pucharu Polski. Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 o sporcie określała wyłączne prawo do organizowania i prowadzenia współzawodnictwa sportowego o tytuł mistrza Polski oraz o Puchar Polski w danym sporcie wyłącznie polskim związkom sportowym.