Wśród ofiar byli więźniowie odmawiający służby wojskowej ze względu na sumienie (zwłaszcza Świadkowie Jehowy), członkowie organizacji oporu „Rote Kapelle”, francuscy i polscy bojownicy ruchu oporu, amerykańscy jeńcy wojenni oraz niemieccy generałowieTorgau als Zentrum der WehrmachtJustiz im besetzten Europa (1936–1945) , stsg.de, Stiftung Sächsische Gedenkstätten.

W ramach „Fort Zina” funkcjonowały też dwa tymczasowe obiekty więzienne „Feldstraflager I“ i „Feldstraflager II“. Więzienia w Torgau zostały zajęte-wyzwolone pod koniec kwietnia 1945 r. przez 69 DP USA.

W okresie II wojny przez to więzienie przeszło wielu Polaków wysłanych do batalionów karnych czy straconych. Związane było to z przymusowym włączeniem części przedwojennych ziem II RP do III Rzeszy tj. Górny Śląsk, Wielkopolskę i Pomorze-Województwo pomorskie. Spowodowało to, że wielu przedwojennych polskich obywateli z tych terenów często nawet pomimo walki w 1939 r. w szeregach WP przeciwko Wehrmachtowi później otrzymywało powołanie do Wehrmachtu. Często też podpisanie Volkslisty w celu zapewnienia bezpieczeństwa rodzinie i otrzymaniu tzw. III grupy powodowało wcielenie do Wehrmachtu.

Przypisy