Chociaż żadne źródło wody nie zasila cysterny, stały wypływ wody ze źródła w Għajn Bierda, około 100 metrów na południowy wschód, mógł być skierowany na niższy teren, zapewniając zaopatrzenie budynków w świeżą wodę przez cały rok.
thumb|left|Plan stanowiska archeologicznego Ras ir-Raħeb
Głównym punktem zainteresowania pozostałościami w Ras ir-Raħeb jest kwestia zaadaptowania dwóch chropowatych kamiennych megalitów w budowlę punicko-rzymską. Są one pozostałościami wcześniejszej, prehistorycznej struktury. Jedynym innym przykładem na Malcie powtórnego użycia pozostałości prehistorycznego budynku jest Tas-Silġ, gdzie apsyda świątyni megalitycznej została włączona w budynek punicko-rzymskiego sanktuarium. Te dwa stanowiska łączy wiele podobieństw, np. miejsce dziedzińca w stosunku do reszty budynku, prowadząc do hipotezy, że Ras ir-Raħeb mogło mieć również znaczenie religijne. W Geografii Ptolemeusza znajduje się stwierdzenie, łączące to miejsce ze świątynią Heraklesa, lecz argument ten nie bardzo może służyć za dowód.