thumb|Początek Kroniki Galla Anonima w rękopisie Sędziwoja – strona 242 Rękopis Sędziwoja lub Kodeks Sędziwoja – kodeks zszyty w Gnieźnie między rokiem 1448 a 1462 ze spisanych w różnych latach rękopisów. Wykonano go dla Sędziwoja z Czechla; zawiera największą w Polsce średniowiecznej kolekcję różnych tekstów w języku łacińskim, zapisaną na 950 stronach. Przechowywany jest w Bibliotece Czartoryskich w Krakowie, pod sygnaturą 1310. Składa się głównie z tekstów historiograficznych, ale także geograficznych, literackich, hagiograficznych i prawniczych. Zbiór ten był jednym z podstawowych źródeł, na których oparł się Jan Długosz pisząc swoje Roczniki; w XIX i XX wieku naukowe badania nad nim odegrały bardzo ważą rolę w procesie naukowego odtworzenia dziejów Polski średniowiecznej.
Opis Kodeks złożony jest z wielu zszytych razem rękopisów. Ma wymiary 31 na 21 centymetrów. Zawiera 950 papierowych stron, z tym że strona 23Strona 25 według . jest podwójnie paginowana, przez co strona ostatnia nosi numer 949. W XV wieku został oprawiony w dwie deski obciągnięte skórą wyciśniętą w skromny ornament liniowy. Wewnątrz oprawy zachowały się resztki wyklejki pergaminowej, za którą posłużył wystawiony w Poznaniu dokument z roku 1448. Zachowały się także resztki oryginalnego spięcia i zszycia.