Obie hipotezy mają we współczesnej nauce swoich zwolenników.
Krytyczne i źródłoznawcze badania nad kodeksem zapoczątkował w pierwszej połowie XIX wieku Jan Wincenty Bandtkie, który zużytkował rękopis Sędziwoja między innymi do wydania Kroniki Galla Anonima, a potem w dziele Ius Polonicum. Po nim szczegółowe studia nad kodeksem prowadził Joachim Lelewel i wykorzystał go pisząc swoje prace historyczne. W drugiej połowie XIX wieku kodeks stał się podstawą do wydań polskich źródeł historycznych okresu średniowiecza, przede wszystkim edycji Augusta Bielowskiego w Monumenta Poloniae Historica. W XX wieku niemal każde wydanie polskich źródeł średniowiecznych zachowanych w kodeksie, na przykład Kroniki Galla Anonima czy Kroniki wielkopolskiej, opierało się na pracy Sędziwoja.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Kodeks Sędziwoja z Czechla. Kolekcja historyczna
Kategoria:Historiografia polska Kategoria:Manuskrypty z XV wieku Kategoria:Średniowieczne utwory dotyczące Polski Kategoria:Manuskrypty w Polsce