Tadija (Tadeusz) Sondermajer, cyr. Тадија Сондермајер (ur. 19 lutego 1892 w Belgradzie, zm. 10 października 1967 tamże) – serbski i jugosłowiański pilot wojskowy i cywilny, inżynier lotnictwa.
Dzieciństwo i młodość Był synem Romana Sondermajera, lekarza wojskowego pochodzenia niemiecko-polskiego, absolwenta Uniwersytetu Jagiellońskiego i Stanisławy Đurić, córki generała armii serbskiej. Miał troje rodzeństwa (dwóch braci i siostrę). Tadija ukończył naukę w gimnazjum w Belgadzie, a następnie wyjechał do Niemiec na studia z zakresu architektury.
Służba w armii serbskiej i francuskiej Po wybuchu I wojny bałkańskiej Tadija Sondermajer przerwał studia i powrócił do Serbii, gdzie wstąpił wraz z bratem Władysławem na ochotnika do wojska. Awansowany na podporucznika został dowódcą ambulansu sanitarnego i tę funkcję pełnił do końca wojny.
Po wybuchu I wojny światowej ponownie zostaje zmobilizowany i służył jako oficer 4 pułku piechoty. Zimą 1915/1916 wraz ze swoją jednostką przeszedł przez północną Albanię i dotarł na Korfu. W kwietniu 1916 wstąpił do formowanej w okolicach Salonik pierwszej eskadry serbskiego lotnictwa wojskowego i po przeszkoleniu stacjonował do 1917 w rejonie Skidry. Tam też wykonywał swoje pierwsze loty bojowe.