Białozębnik (Berylmys) – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowej Azji.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 135–300 mm, długość ogona 140–310 mm, długość ucha 20–37 mm, długość tylnej stopy 33–61 mm; masa ciała 43–650 g.
Systematyka Rodzaj (w randze podrodzaju w obrębie Rattus) zdefiniował w 1947 roku brytyjski teriolog John Ellerman w artykule zatytułowanym Notatki na temat niektórych azjatyckich gryzoni z Muzeum Brytyjskiego, opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Zoological Society of London”. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) białozębnik birmański (B. manipulus).
Etymologia Berylmys: etymologia niejasna, Ellerman nie wyjaśnił pochodzenia nazwy rodzajowej; Beolens i współpracownicy uważają, że nazwa ta może być eponimem lub nie, jednocześnie spekulując, że jednym z możliwych źródeł może być ktoś, o kim Ellerman z pewnością słyszał i kto był w centrum uwagi opinii publicznej w 1947 roku; tym kimś mógłby być Bernard Beryl Brodie (1907–1989), angielski farmakolog, czołowa postać w badaniach nad interakcją leków w organizmie, który wprowadził erę nowoczesnej farmakologii w latach 40. i 50.; mus, μυος muos „mysz”. Pseudoberylmys: gr.