W latach 1932–1934 był dziekanem Wydziału Hutniczego, a w latach 1934-1936 prodziekanem tego wydziału.
6 listopada 1939 roku został aresztowany w ramach Sonderaktion Krakau i po trzech tygodniach pobytu w więzieniach w Krakowie i Wrocławiu trafił do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen. Został zwolniony 8 lutego 1940 roku wraz z grupą najstarszych profesorów.
Po powrocie do Krakowa pracował jako nauczyciel chemii w działającej oficjalnie od jesieni 1940 roku dwuletniej Państwowej Szkole Technicznej Górniczo-Hutniczo-Mierniczej. Brał udział w tajnym nauczaniu wykładając przedmioty chemiczne dla studentów medycyny.
Po wojnie, od razu w 1945 roku powrócił na stanowisko kierownika Katedry Chemii Ogólnej i Analitycznej AGH. W wyniku braku podręczników dla studentów opracował skrypt Chemia nieorganiczna dla studentów Akademii Górniczej, który potem rozszerzył i opublikował jako dwuczęściowy podręcznik Chemia nieorganiczna i ogólna.
Zmarł z powodu choroby nowotworowej 21 marca 1958 roku w Krakowie.