Hans Barion (ur. 16 grudnia 1899 w Düsseldorfie, zm. 15 maja 1973 w Bonn) – niemiecki ksiądz katolicki, profesor prawa kościelnego, rektor Państwowej Akademii w BraniewieAndrzej Kopiczko, Przyczynek do historii obchodów jubileuszu czterechsetlecia śmierci Mikołaja Kopernika w Prusach Wschodnich, Komunikaty Mazursko-Warmińskie 4 (274), 617–634, 2011.
Życiorys Hans Barion zdał egzamin dojrzałości w 1917 roku w gimnazjum miejskim w Düsseldorfie. Od 1917 do końca I wojny światowej był żołnierzem. Od semestru zimowego 1919/1920 rozpoczął studia w zakresie filozofii, historii i teologii na Uniwersytecie w Bonn, specjalizując się w prawie kościelnym.
14 sierpnia 1924 w katedrze w Kolonii przyjął święcenia kapłańskie, po których został nauczycielem w Honnef, duszpasterzem w Menden i rektorem w Elberfeld.
Od grudnia 1928 studiował prawo kanoniczne na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie i mieszkał w Campo Santo Teutonico w Watykanie. Pracę z zakresu teologii obronił w 1929 w Bonn u Alberta Michaela Koenigera, a w 1930 otrzymał w Rzymie stopień doktora prawa kanonicznego. Następnie, w listopadzie 1930 roku w Bonn, na podstawie rozszerzonej wersji rozprawy doktorskiej pt. Das fränkisch-deutsche Synodalrecht des Frühmittelalters uzyskał habilitację.