Sztos – określenie w języku polskim, występujące w socjolekcie młodzieżowym, gdzie oznacza „coś fajnego, niesamowitego, fantastycznego”. Słowo to funkcjonuje również w kilku innych znaczeniach: używane jest m.in. jako slangowe określenie stosunku płciowego lub szkolnej oceny celującej.
Pochodzenie i obecność w słownikach Wyraz stanowi zapożyczenie z języka niemieckiego, w którym miał formę Stoß. Pierwotne niemieckojęzyczne znaczenie to „pchnięcie, uderzenie”. W XIX wieku polską nazwą (ang. stuss lub stoss, ros. штос) nazywano jedną z odmian faraona, hazardowej gry karcianej. Na początku XX wieku wyraz „sztos” funkcjonował w żargonie przestępców i graczy; w sztosa grywano nielegalnie w Warszawie w latach 20. XX wieku.
Słowo to zostało odnotowane w Słowniku języka polskiego Witolda Doroszewskiego wydawanym w latach 1955–1969, który podał, że w bilardzie oznaczało uderzenie kijem kuli bilardowej, a także funkcjonowało jako wulgarne określenie stosunku płciowego. W 2. połowie XX wieku nie było jednak w powszechnym obiegu. W latach 90. przypomniane zostało w tytule polskiego filmu o cinkciarzach (komedia sensacyjna Sztos, reż. Olaf Lubaszenko, 1997). Wtedy oznaczało szybkie działanie lub coś zaskakującego.