Podczas II wojny światowej w trakcie okupacji niemieckiej został aresztowany i był więziony na Pawiaku. Po odzyskaniu wolności schronił się u rodziny w Domaradzu, gdzie prowadził tajne nauczanie. Był jednym z inicjatorów powołania w 1944 miejscowego Prywatnego Gimnazjum Koedukacyjnego Zarządu Gminnego, działającego w tzw. „kamienicy Stacha”, gdzie na kursach uczył matematyki i fizyki, odszedł ze szkoły przed rokiem szkolnym 1945/1946
Po wojnie był profesorem Wieczorem Szkoły Inżynierskiej w Warszawie. Obok pracy zawodowej tworzył prace naukowe w dziedzinie techniki, był autorem ok. 70 publikacji. Wśród jego książek najobszerniejszą jest wydana w latach 1949–1955 trzytomowa praca dotycząca kół zębatych. Pisał także książki popularnonaukowe i artykuły naukowe i fachowe.
Był związany z Piastowem, gdzie zamieszkiwał w okresie PRL. Zmarł 7 lutego 1991. Jego żoną była Janina z domu Pietraszewska (zm. 1985), z którą miał troje dzieci, w tym córkę Teresę (ur. 1931, po mężu Matecka).