W wyniku reformy administracyjnej w latach 1565–1566 tereny te weszły w skład powiatu oszmiańskiego województwa wileńskiego Rzeczypospolitej. Po II rozbiorze Polski w 1793 roku miejscowość znalazła się na terenie powiatu oszmiańskiego (ujezdu) guberni wileńskiej. Horodźki były siedzibą gminy. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Horodźki wróciły do Polski, należały do gminy Zabrzeź w powiecie wołożyńskim województwa nowogródzkiego. Od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
Demografia Około 1885 roku wieś Horodźki liczyła 77 dusz rewizyjnych. W 1921 miejscowość liczyła: folwark – 64 mieszkańców, zamieszkałych w 5 budynkach, w tym 51 Polaków i 13 Białorusinów. 42 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego i 22 prawosławnego; wieś – 343 mieszkańców, zamieszkałych w 72 budynkach, w tym 309 Białorusinów, 32 Polaków, 1 Niemca i 1 osobę innej narodowościInnej niż polska, białoruska, niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Zabrzeź było 3 Rosjan, 1 Litwin i 1 Ukrainiec. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości.