Edward Kaleta, ps. „Kleofas”, „Kobiela”, „Zwardoń” (ur. 22 sierpnia 1913 w Gumnej, zm. 3 czerwca 2000) – polski działacz ruchu ludowego, kierownik polityczny podokręgu śląskiego, członek „piątki” zastępczej Okręgowego Kierownictwa Ruchu Ludowego w Krakowie, kierownik kancelarii Okręgowej Delegatury Rządu w Krakowie.

Młodość Ukończył gimnazjum w Cieszynie. Do Stronnictwa Ludowego wstąpił już w 1933 r. i organizował Koła Ludowe, głównie w powiatach cieszyńskim i bielskim. W latach 1935–1939 był członkiem Zarządu Powiatowego SL w Cieszynie. Od roku 1936, aż do wybuchu wojny, był sekretarzem powiatowym SL na powiat bielski. Po zdaniu matury studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując w roku 1937 dyplom magistra prawa. Od 1935 r. był łącznikiem przebywającego w Czechosłowacji Wincentego Witosa z SL w kraju. Witos posyłał go aż na Kresy Wschodnie do tamtejszych działaczy ludowych w sprawie organizacji strajku chłopskiego, najpierw w 1937, a potem w 1938 r. Były to sondażowe wizytacje województw lwowskiego, lubelskiego i wileńskiego oraz miasta Grodna. W 1937 r. rozpoczął aplikację adwokacką w Bielsku, którą przerwał wybuch wojny.