Tadeusz Albin Kruszyński h. Pomian (ur. 1 marca 1884 w Dublanach, zm. 23 lipca 1959 w Zakopanem) – ksiądz, historyk sztuki, profesor UJ i Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie.
Życiorys Był synem Stanisława zoologa, docenta Wyższej Szkoły Rolniczej w Dublanach, zapalonego taternika i znawcy flory tatrzańskiej oraz Eugenii ze Szczerbickich. W wieku 4 lat stracił ojca, opiekę nad nim objął wuj Władysław Lubomęski, dyrektor Wyższej Szkoły Rolniczej w Dublanach, powołany następnie na katedrę w Studium Rolniczym UJ. Z nim przenosi się Tadeusz do Krakowa i w latach 1895–1903 uczęszcza do III Gimnazjum. Po maturze odbył studia na Wydziale Teologicznym UJ. W latach 1907–1910 był wikariuszem w Bolechowicach, a od 1910 do wybuchu I wojny światowej był wikariuszem w Wieliczce, gdzie uczył w szkole realnej oraz ludowej był kapelanem Drużyn Sokolich.i wydał pierwsze swe książki. W 1911 otrzymał roczny urlop, który spędził w Rzymie, studiując historię sztuki i archeologię na Uniwersytecie Sapienza. W 1912 uzyskał na Wydziale Teologicznym UJ stopień doktora. Wybuch wojny zastał go na Ukrainie. W latach 1915–1918 uczęszczał na wykłady z historii sztuki bizantyńskiej i cerkiewnej oraz archeologii Słowian na uniwersytecie w Charkowie i pracował w tamtejszej bibliotece.