Opłakiwanie Chrystusa – obraz olejny niderlandzkiego malarza renesansowego Geertgena tot Sint Jansa, znajdujący się w zbiorach Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu (nr inv. 991).
Obraz stanowił wewnętrzną część prawego skrzydła dawnego ołtarza w kościele pw. św. Jana w Haarlemie w Holandii.
Tematyka Temat opłakiwania zmarłego Chrystusa został zaczerpnięty z Nowego Testamentu. Pogrzeb Jezusa opisują wszystkie cztery ewangelie kanoniczne. Zgodnie z opisem biblijnym i przyjętymi kanonami artysta przedstawił: Matkę Bożą, Jana Apostoła, Marię Magdalenę, Marię Kleofasową, Salome, Józefa z Arymatei oraz Nikodema. Ciało Pańskie spoczywa na białym całunie. Trzy niewiasty klęczą u wezgłowia, czwarta stoi po stronie stóp. Gwoździe i korona cierniowa leżą na ziemi obok prawej ręki umęczonego. Jan, zgodnie z chrześcijańskimi kanonami ikonograficznymi nie posiadający zarostu, okryty jest czerwonym płaszczem. Na prawo od niego artysta umieścił postacie Józefa i Nikodema. Na drugim planie stoi mężczyzna z przewieszonym białym suknem. Za jego plecami artysta namalował skałę z wejściem do grobowca, który, zgodnie z ewangeliami, znajdował się w pobliżu Golgoty. W lewym górnym rogu przedstawione zostało Wzgórze Kalwaryjskie. Jeden z łotrów wisi jeszcze na krzyżu, ciało drugiego zostało już zdjęte i żołdacy wrzucają je do dołu.