Akt całkowity (ang. total act) – jeden z kluczowych terminów związanych z twórczością teatralną Jerzego Grotowskiego, oznaczający kulminację procesu działań scenicznych aktora/performera. Polega na dosłownym, ponownym przeżyciu przez aktora najważniejszych osobistych doświadczeń za pomocą impulsów płynących z głębi ciałaJerzy Grotowski: Ku teatrowi ubogiemu, [w:] tegoż: Teksty zebrane, redakcja: Agata Adamiecka-Sitek, Mario Biagini, Dariusz Kosiński, Carla Pollastrelli, Thomas Richards, Igor Stokfiszewski, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Warszawa – Wrocław 2012, s. 246.. Przeżycie powinno wiązać się z tym, co dla aktora najbardziej intymne i najgłębiej skrywane przed innymi i przed nim samymTamże, s. 251.. Takie obnażenie staje się czynem analogicznym do spowiedzi i prowadzi do oczyszczenia.